سووشون

دلم برای خسرو سوخت

نمی دانم شاید هم تنگ شد

امروز که در کلاس موسیقی جز من و استاد هیچ کس نمی شناختش...

+ نوشته شده در چهارشنبه نهم آبان 1386ساعت 18:9 توسط سووشون |

آبان است و پاییز است ونمی دانم چرا باران نمی آید!سرما هم نیامده هنوز! امروز قیصر هم رفت!تنها شده ایم! همه می روند و ما برای رفتن در تکاپوییم!ساده می روند و ما ساده و بی حیرت بدرقه می کنیم این رفتن های دمادم را...در انتظار رفتن مانده ایم و بی حرف تکرار می کنیم هر روز را و دیروز را...هیچ پنجره ای به روی هیچ هوای تازه ای باز نمی شود و من چه بی امید و بی انگیزه به دیدن روز هایم می نشینم!به عبث...این قدرها هم منفی باف نبوده ام اما باور کن این روزها همه دشمن همه شده اند و من سخت بر این باورم که مردمان زمانه ی من بدترینند!با این همه دل تنگ نادیدن دوستانی هستم که نیک می دانم به همین زودی ها و پیش از پلک بر هم زدنی دشمنانی خواهند شد قسم به برانداختن نامم خورده...خسته شدم از رویارویی این نامردمان نامرد...از مردمان این زمانه .

پی نوشت:گلایول های مغازه فروش رفته اند

با خنده می گویم

پاشو

جای خالی گلایول ها گل بگذاریم...

+ نوشته شده در سه شنبه هشتم آبان 1386ساعت 13:22 توسط سووشون |

گ گ گل می می خ خوام!

گرم گفتگو بودیم که وارد مغازه شد٬این را از تغییر مسیر نگاه دوستم٬صاحب مغازه٬دانستم.پسرک کم سن و سال بود٬به زور دوازده سیزده سالش می شد.ـ س س س سلام ٬گ گ گ گل م می می خوام. چه گلی؟ای ای این.تکه ای از یک کارتن پاره را به دستم داد تا به دست دوستم برسانم٬نیم نگاهی به نوشته کردم٬"کلایول"با دست خطی بچه گانه.سریع رویم را به او کردم٬ پرسیدم برای آزمایش علوم می خواهی و تا بخواهد شکسته شکسته پاسخم دهد گفتم دو جور داریم یک جورش برای دسته گل است که به کارت نمی آیدو جور دیگرش گلهایی است که در مغازه مانده و بی پول ببرشان برای آزمایشت!این ها را یک نفس گفتم تا با چهره ی متعجب صاحب مغازه مواجه نشوم. ب ب به د د دوست ت به دوستم هم می می می دهید٬همه را از ظرف درآوردم و به دستش دادم تا برود و رفت با لبخندی از سر رضایت.رفت و من ماندم و اشکهای سرازیرم و نگاه حیران دوستم...

+ نوشته شده در جمعه بیست و هفتم مهر 1386ساعت 0:5 توسط سووشون |

جیرجیرک ,بهترین دوست من است!

جیرجیرک